Na een ‘hobbelige’ rit van pakweg 3 uur bereikten Johan van Mourik, Erik van Middendorp, Hans Reijersen van Buuren en onze tolk Antoinette Smits rond het middaguur het dorpje Vascauti in het oosten van Moldavië. Voor Johan en Erik was het een weerzien met een bekende omgeving waar veel herinneringen liggen. Voor Hans, die vanuit de Van Bekkum Groep nauw betrokken is bij de voorbereiding van alle projecten, was het een mooie ervaring om de ter plaatse geboekte resultaten met eigen ogen te kunnen bewonderen.

Het onverwachte bezoek zorgde voor een emotioneel welkom. Hoofd van de Technische Dienst, Oleg Podborschi Vasiluvic, wist niet wat hij zag toen daar plotsklaps een aantal bekende gezichten uit Nederland voor z’n neus stonden. Hij kon z’n ogen niet geloven en liet de emoties dan ook de vrije loop! Verbazingwekkend genoeg somde hij nog alle namen op van de bouwvakkers waarmee hij in 2007 en 2008 had samengewerkt: Roel, Rut, Joop, Teus, Johan, Fred, André en Bart. Ook het activiteitenteam van 2008 - Hans, Maaike en Gerda - kon hij zich nog uitstekend voor de geest halen.

Na het hartverwarmende welkom werden we gelijk meegenomen naar zijn huis waar we eveneens met open armen werden ontvangen door zijn vrouw Ludmila. En in een mum van tijd werd een lunch op tafel getoverd met ingemaakte producten uit de kelder en (uiteraard) een zelfgestookt borreltje.
 

Tijdens de lunch leggen Oleg en Ludmila uit dat de economische situatie in Moldavië buitengewoon slecht is. De meesten hebben moeite om het hoofd boven water te houden en velen vertrekken dan ook naar het buitenland om daar hun geluk te beproeven. Daarentegen heeft het kindertehuis in de afgelopen twee jaar regelmatig  buitenlandse hulp ontvangen bij het verbeteren van de leefomstandigheden van de kinderen. Na ‘onze’ dakrenovaties van resp. de eetzaal/keuken en het meisjes slaapgebouw zijn inmiddels ook de sanitaire voorzieningen sterk verbeterd en is een start gemaakt met het creëren van kleinere slaapkamers met ieder een aparte huiskamer voor max. 4 oudere kinderen. Groot probleem echter op dit moment is het oude, lekke dak van het jongens slaapgebouw. ,,Een mooie klus voor Colour4kids en Van Bekkum’’, suggereert Oleg met een knipoog. 

Een rondgang langs de verschillende gebouwen samen met de staf van het kindertehuis leert dat de gerenoveerde daken er nog strak bij liggen en dat de diverse gebouwen inderdaad van binnen danig zijn opgeknapt. Ook de aangebrachte wandschilderingen zien er nog prachtig uit. Het is fijn om te zien hoe de eerste aanzet van ons - ‘een dicht dak’ - gezorgd heeft voor verdere verbetering van de leefomstandigheden van de kinderen.

Bij het afscheid overhandigen we Oleg een passend bedrag om een aantal  ontbrekende kranen aan te schaffen zodat alle nieuwe douches ook daadwerkelijk in gebruik kunnen worden genomen.
 

Drie uur na aankomst verlaten we Vascauti, uitgezwaaid door Oleg en de andere betrokkenen, met de boodschap om toch vooral goed na te denken over de renovatie van het derde dak en ‘zulke leuke en inspirerende activiteiten’ met de kinderen, want die waren ze ook nog niet vergeten!

De constructietekening van het nieuwe dak kregen we alvast mee …