Ons eerste contact met Colour4kids ontstond naar aanleiding van de theatervoorstelling ‘Pigmentia’ met ons kinder- en jeugdtheater Speel & Dans uit Ede. Na afloop van de voorstelling in theater Cultura in Ede hebben we de door de kinderen vervaardigde decorstukken verkocht en de opbrengst bestemd voor Colour4kids. Na de officiële overhandiging van de cheque raakten we in gesprek met Erik van Middendorp  en hij vroeg ons om eens na te denken over een eventueel ‘meegaan op project’ naar het buitenland om daar onze kennis en kunde in te zetten voor kansarme kinderen. En dat was niet tegen dovemansoren gericht. Na overleg met het thuisfront besloten we in te gaan op de uitnodiging ons aan te melden voor het project ten behoeve van een aantal opvangtehuizen voor kinderen met een lichamelijke en/of geestelijke beperking in Roemenië.

Voorbereiding

In de maanden voorafgaand het project maakten we thuis een plan de campagne met als hoofdthema de nieuwe kleren van de Keizer. Ronddom dit sprookje bedachten we een flink aantal workshops zodat we met de meest uiteenlopende  niveaus van de kinderen aan de slag konden. Ook zijn we in die fase op zoek gegaan naar sponsors voor de materialen die we mee wilden nemen en hebben we een bezoek gebracht aan zorgcentrum De Hartenberg waar we door Ad Verheul flink werden bijgepraat over de effecten van het snoezelen. Kortom: we kwamen beslagen ten ijs! 

Team

In Roemenië maakten we deel uit van een team van acht personen. Vier teamleden waren bouwvakkers die aan de slag gingen bij een tweetal opvangtehuizen om nieuwbouw en renovatiewerkzaamheden uit te voeren. Naast twee begeleiders vanuit Colour4kids waren wij verantwoordelijk voor het decoratie- en activiteiten aspect binnen het project.

Van start

Onder de vleugels van de plaatselijke coördinatrice Antoinette Smits van stichting Dominique Roemenië werden we eerst geïntroduceerd bij diverse kindertehuizen en opvangcentra waar kinderen met zeer uiteenlopende beperkingen onderdak hadden gevonden. Tijdens deze eerste dagen moesten we flink wat scepsis en terughoudendheid ten aanzien van onze plannen bij de zorgverleners wegnemen, maar uiteindelijk konden we op dag drie toch van start gaan.

Snoezelschilderij

In een appartement van een karakteristieke oude blokkendoos uit de communistische tijd woonden zes kleine jongetjes met hun begeleiders; “Sneeuwitje met haar dwergen”. Grote wens hier was een inspirerende wandschildering in de speelkamer. Met onze snoezelervaring in het achterhoofd besloten we om een kleurrijke muurschildering aan te brengen met daarin sensorisch stimulerende materialen verwerkt. Dit resulteerde in een ook voor ons boeiend experiment. Het resultaat – een snoezelschilderij -  werd echter zeer enthousiast ontvangen. De kinderen met voornamelijk autisme en sociaal–emotionele beperkingen beleefden op velerlei wijze de schildering. Gefascineerd door het voelmateriaal gingen ze tastend de wand af en de glunderende gezichtjes spraken boekdelen. Het was alsof ze in het schilderij doken … voor ons persoonlijk was dit één van de meest mooie momenten van het project … alles klopte! Zelfs de directrice van de Kinderbescherming liet zich lovend uit en bedacht direct allerlei toepassing voor de andere centra die onder haar supervisie vielen.

Creativiteit

In de daaropvolgende dagen gingen we vol opgedane goede moed aan het werk  bij de andere locaties om workshops te geven en activiteiten met de kinderen te ondernemen. We troffen over het algemeen overvolle groepen met kinderen aan die doorgaans in kleine, drukke ruimtes verbleven. We hebben al onze creativiteit uit de kast moeten halen om in te spelen op de mogelijkheden en onmogelijkheden waar we voor gesteld werden. We maakten veel mooie momenten mee met de kinderen en vaak was net of de zon van binnen ging schijnen bij ze … maar we troffen ook schrijnende situaties aan die hopelijk in de toekomst snel zullen verbeteren. In zijn algemeenheid werden de  kinderen met de daarvoor beschikbare mensen en middelen liefdevol verzorgd, maar Roemenië heeft ons inziens nog een lange weg te gaan en het nijpende personeelstekort en het chronische gebrek aan financiële middelen doet het land en zijn inwoners geen goed.
Clownen 
Uitgangspunt voor ons was om vanuit ons hart te werken en kleur te brengen in het leven en de leefomstandigheden van deze kinderen ... maar wat zijn nu de mogelijkheden in een volledig gestoffeerde, kleine ruimte met (teveel) drukke kinderen? ‘Clownen’ was vaak de eerste binnenkomer en werd goed ontvangen. Het was voor ons verrassend om te constateren dat de verzorgers ontdekten dat de kinderen ook zelf iets konden bedenken, presenteren en hartelijk om elkaar konden lachen. En dat het initiatief niet altijd bij hen vandaan hoefde te komen. ‘Clownen’ ziet er ook nog eens leuk uit … is makkelijk uitvoerbaar … iedereen een rode neus op … overal ballonnen … en na afloop is alles snel opgeruimd.

Feestje voor ons allemaal

Ook hebben we o.a. dans, theater en beeldende elementen zoals  'tekenen op muziek' en bewegen met zelfgemaakte materialen opgepakt. De kinderen genoten enorm van beweging in de ruimte en vooral niet te vergeten; het experimentele hiervan. Het is prachtig als je kinderen weet te raken en ze op hun eigen niveau kunt laten genieten. Het was telkens een feestje voor ons allemaal!Ter stimulering hebben we op alle locaties waar we gewerkt hebben veel materialen achter gelaten. We hopen dat hiermee een eerste zetje is gegeven tot meer veel …