Mission Possible

Hoe het allemaal begon...

Tijdens onze vakantievoorbereiding kwamen we op de website van Colour4kids een kindertehuisproject tegen voor weeskinderen; genaamd Lion King. We hadden al heel lang plannen om zelf een bijdrage te leveren aan kinderen die opgroeien in een weeshuis en het Lion King project leek ons een betrouwbaar doel om geld voor in te zamelen. Nadat we contact hadden gehad met Colour4kids en over de benodigde gegevens beschikten, konden we aan de slag.

  
Een doel en datum voor een bezoek hadden we, maar nu nog de centjes…

Na enig rondvragen over hoe we het beste geld konden in zamelen, kwam ik eigenlijk tot de conclusie, dat gewoon vragen aan collega’s en vrienden het beste was.
Door collega’s en vrienden goed voor te lichten hoe wij het geld zouden gaan besteden en dat we het zelf zouden brengen, gaf veel vertrouwen. Want de opmerking “er zijn al zoveel goede doelen” wilden we natuurlijk niet te vaak horen.
 
Naast het spontaan inzamelen van geld hebben we ook een sponsorloop georganiseerd waarbij de lopers per km. konden worden gesponsord, zodat het ook persoonlijk zou zijn en natuurlijk leuk om te doen!
 
20 juni 2009 was het dan zover ... drie weken Indonesië met een bezoek aan Project Lion King als afsluiting.
 
Na een prachtige rondreis te hebben gemaakt op Java kwamen we terecht op het eiland Bali. Omdat we een hotel hadden geboekt in het zuiden (Kuta Beach) zaten we nog een flinke autorit verwijderd van het weeshuis in het meer noordelijk gelegen Singaraja; de voormalige hoofdstad van Bali.
 
De lange en best wel vermoeiende reis van ca. 2,5 uur vergeten we snel wanneer we ontvangen worden in het weeshuis. We worden verwelkomd met zang en dans van de kindertjes en dat doet je beseffen dat wij een stel bofkonten zijn! 
 
De kinderen waren eerst voorzichtig en terughoudend, want ja zo'n stel westers uitziende meiden is toch wel een beetje vreemd zo midden op de dag. We hadden echter tassen bij ons met Nederlands snoepgoed, waar ze dol op waren, want wat vreemd is, is natuurlijk heeeeel interessant! En hiermee weas het ijs dan ook definitief gebroken. Ook hadden we wat items van ons werk meegenomen zoals petjes en shirtjes, wat de kinderen erg leuk vonden!
 
Na een rondleiding door het weeshuis hebben we de kinderen gevraagd wat ze graag wilden hebben. (Het ingezamelde geld wilden we graag besteden aan wat de kinderen zelf graag wilden hebben.)
 
De oudste kinderen maakten netjes een lijstje, en waar het op neer kwam was dat het grootste deel van de kinderen graag een horloge wilde hebben. Want zo´n klokje met allerlei kleurtjes en geluidjes is natuurlijk erg hip! Ook voetbal schoenen en sportschoenen voor de oudere kinderen stonden op het lijstje.
 
Met het lijstje en het busje van het tehuis zijn we naar een grote supermarkt gereden, en alles ingekocht. Ook rijst en fruit (ook niet onbelangrijk) zijn ingekocht.
Uiteraard konden chocolade taart, snoep, cola en speelgoed ook niet ontbreken.
 
Toen we terug kwamen zaten de kinderen keurig netjes te wachten tot ze kregen aangereikt wat ze mochten hebben, ongelooflijk geen geschreeuw of gedrang, niks van dat !!
 
De rest van de middag hebben we met de kinderen gespeeld en hebben we heerlijk met ze gegeten! En s`avonds net voor het slapen gaan van de kinderen moesten we afscheid nemen, en we hebben gevoelswaardig, bij elk kind een stukje van ons hart achtergelaten.
 
Het bezoek heeft ons laten beseffen dat, als je geluk voor jezelf houdt je nooit gelukkig zal zijn!
 
Desiree Koole
Elvira Sol