Ons team dat ter plaatse aanwezig zal zijn, bestaat uit de Nederlanders met een Iraanse achtergrond Negin en Hassan Talei met hun dochter Ramona (9) uit Oosterbeek en Maryleen Schiltkamp uit Amsterdam. Hassan is civiel technisch ingenieur bij Rijks Waterstaat. Hij gaat zich met name bezig houden met het technische deel van het project. Negin en Maryleen zijn beide beeldend kunstenares en gaan het kunst en educatieve deel van het project oppakken. Negin is tevens fotografe en zal het project op beeld vastleggen en samen met de kinderen een fotoproject gaan uitvoeren.

Het team van Colour4kids vertrekt op 6 augustus 2009 naar Mongolië en zal begin september weer terugkeren. Naast het begeleiden van de renovatie en uitbreiding van het tehuis worden ook samen met de kinderen allerlei educatieve activiteiten ondernomen. Als ‘kers op de taart’ wordt het opvangtehuis voorzien van decoratieve muurschilderingen.

De uitbreidingswerkzaamheden bestaan uit de realisatie van een tweetal slaapruimten voor jongens en meisjes en een trainingsruimte voor schoolverlaters. Ook zullen de basisvoorzieningen zoals de aanleg van stromend water, riolering, toiletten, douches en een keuken worden gerealiseerd en/of verbeterd zodat alle straatkinderen een menswaardig onderkomen geboden kan worden.

De aanleg van een waterput is middels een donatie van Colour4kids reeds in 2008 reeds gerealiseerd.

De totale kosten van de uitbreiding en renovatie van het opvangtehuis zijn begroot op bijna 40.000 euro. Hiervan neemt Colour4kids een groot deel voor haar rekening. De parochiegemeente uit Voorschoten heeft geld ingezameld voor de realisatie en inrichting van de trainingsruimte.

Stichting All for Children
Colour4kids is medio 2007 benaderd door de Nederlandse arts Maarten Stoffels om hulp te bieden aan de straatkinderen in Choibalsan. Maarten Stoffels is medeoprichter van het in november 2007 officieel geopende ‘Anna Home’ en de stichting All for Children. Het opvangtehuis biedt onderdak aan straatkinderen die voorheen in het riool en op de buizen van de stadsverwarming leefden. Het belangrijkste doel is ‘het opvangtehuis in stand houden en uit te breiden zodat alle straatkinderen in Choibalsan veilig onderdak hebben en de kans krijgen om een zelfstandig bestaan op te bouwen’.