Na een lange reis, bepakt en bezakt, zijn wij 1 februari in Ho Chi Minh City, het oude Saigon, aangekomen. Als eerste bezoeken we het weeshuis van Christina Noble. Hier is het in 2000 voor Colour4kids begonnen. We treffen het weeshuis in bijzonder goede staat aan. Het ziet er erg professioneel opgezet uit en alles lijkt hier goed te werken. Marcel probeert s'middags contact te leggen met Dutch Lady, een Nederlands bedrijf dat zuivelproducten produceert voor de Aziatische markt. Op ons verzoek voorziet dit bedrijf al enkele jaren 3 weeshuizen van melkpoeder. We willen uitvinden waarom bij een van de weeshuizen de melkpoeder niet wordt ontvangen. De communicatie verloopt erg moeizaam. Het zal worden nagetrokken en afgesproken wordt dat het contact via e-mail verder gehouden zal worden. De rest van de dag besteden we aan het inkopen van spullen die we nodig hebben in Kontum, waar we de volgende dag naar toe zullen gaan. Deze reis neemt een hele dag in beslag. Het is alweer 3 jaar geleden dat we in Kontum in het weeshuis Vinh Son 2 gewerkt hebben. Als eerste kopen we 3 fietsen zodat we mobiel zijn. Deze fietsen laten we na afloop hier achter voor hen die ze het hardst nodig hebben.

Het weerzien in Vinh Son 2 was overweldigend en hartverwarmend. Kinderen en verzorgsters stormden op ons af. Het was goed om zuster Jeanne weer te zien. Marcel werd overspoeld met vragen waar Judith, Hermance, Jan en Miek nu waren en hoe het met hen ging. Wat een warm welkom. Het ontroerde ons alle drie. Natuurlijk gingen de meegebrachte foto’s van de vorige keer gretig van hand tot hand.

Allereerst hebben we een rondje door het weeshuis gemaakt. Hoe zag het er nu na 3 jaar uit. Sommige dingen die destijds zijn aangelegd werkten nog en zagen er goed uit. Wat opviel echter was dat er met name met de waterleidingen wel het een en ander aan de hand was. Deze waren veelal onbruikbaar, ofwel omdat ze waren afgesloten ofwel omdat ze op een slechte manier waren omgeleid. Anderen waren gewoonweg kapot. Ook zijn er veel kranen afgebroken. We raden zuster Jeanne aan een goede loodgieter hiervoor te laten komen en besluiten om de natte ruimtes zoveel mogelijk te laten betegelen.

In de babykamer valt ons op dat de kleintjes erg veel last hebben van vliegen. Tot onze grote verbazing blijken hiervoor 9 klamboetjes, op maat gemaakt, aanwezig te zijn. Echter deze liggen ongebruikt in een kast. Er moeten nog 9 extra bijgemaakt worden en dan maar proberen de verzorgers duidelijk te maken dat het echt  belangrijk is dat ze daadwerkelijk gebruikt worden. Voor de ramen zullen we horren plaatsen. Daarnaast zijn we niet tevreden over de ‘natte’ ruimte van de baby’s. Deze is veel te klein en daardoor slecht toegankelijk. Een verbouwing zou hier een grote uitkomst zijn maar de constructie van het gebouw laat dat niet zo eenvoudig toe. Zo lopen we het hele weeshuis na om te inventariseren wat we moeten en kunnen aanpakken.

Zuster Jeanne geeft aan dat ze graag zou willen dat er iets zou veranderen aan de was- annex doucheruimte van de oudere meisjes. Samen met Marcel wordt er een plan gemaakt. De wanden en de vloer van de douches zullen worden betegeld, er komen nieuwe douches bij en er moet een betonnen tafel komen waar de meisjes de was kunnen doen. Afgesproken wordt dat mensen van de Bahnarstam dit gaan uitvoeren, dit op verzoek van zuster Jeanne. De slaapzalen van de grote jongens en grote meiden zien er erg vies en onverzorgd uit. Dit maakt het ongezellig, maar nog belangrijker heel onhygiënisch. We besluiten de muren schoon te maken en deze worden voorzien van een nieuwe laag verf. We zagen ook dat veel gordijnen, die 3 jaar geleden zijn opgehangen, waren versleten, voornamelijk door de zon. We hadden hier al rekening mee gehouden en in HCMC al verscheidene leuke en kleurrijke stoffen gekocht. Diezelfde middag zijn we ook naar Vinh Son I gefietst. Hier is het duidelijk zichtbaar dat meerdere organisaties zich om dit weeshuis bekommeren. Om deze reden én omdat we zoals altijd weer prioriteiten moeten stellen i.v.m. de tijd die we te besteden hebben besluiten we ons met name te richten op Vinh Son 2. Uitzondering is de was en doucheruimte van de oudere meisjes van Vinh Son 1. Er zijn maar 3 douches voor ruim 90 meisjes!!! Hoewel er onlangs 5 nieuwe toiletten zijn aangelegd zitten hiervan de deuren op slot en moeten ze de 2 oude wc’s gebruiken. De douches die daarnaast geplaatst zijn, lijken oud en zitten ook op slot. We besluiten dit dus ook aan te pakken.

De volgende dag beginnen we in Vinh Son 2. De verbouwing door de Bahnars komt snel op gang. Je hebt je nog niet omgedraaid en wasbakken of zelfs hele muren liggen er al uit. Wel moet je er bij blijven anders ziet het afvoerputje er misschien wel heel mooi ingemetseld uit maar kan het water er met geen mogelijkheid nog door doorstromen. Alle gordijnen worden er afgehaald. Sommigen kunnen worden gewassen, anderen worden vernieuwd. De nieuwe gordijnen worden door Suan, een van de oudere meisjes, gemaakt naar een voorbeeld van Barbara. Ze naaien op oude Singer trapmachines. Ze hebben er 5, die na vervanging van een paar onderdelen allemaal werken. Echt geweldig. Op een morgen krijgen we in het hotel bezoek van Mr John die op zoek was naar Marcel. Hij is de vervanger van Nan Stephan, onze contactpersoon in Vinh Son 1 die was geveld door een malaria-aanval. Mr. John is leraar Engels. Het is fijn om eens zonder handen en voeten nodig te hebben met elkaar te communiceren. We krijgen steeds meer de indruk dat ze in Vinh Son 1 erg
graag willen dat we daar ook iets gaan doen. Ze hebben het ook steeds over de geweldig mooie muurschilderingen in Vinh Son 2, die willen zij ook wel. Het voorstel van Barbara om een afbeelding van Maria op de muur te schilderen vinden ze dan ook een bijzonder goed idee. De Banharstam is namelijk katholiek en overal zijn religieuze afbeeldingen te vinden. Later die ochtend gaat Marcel naar Vinh Son 1. Hij bespreekt met Mr John ons voorstel om de was- annex doucheruimte van de grote meiden aan te pakken. Het plan is om van de 2 oude toiletten 2 nieuwe douches te maken. De bestaande douches zullen worden verbeterd. Op de wasplaats komt een grote tafel waar de meiden de was kunnen doen, i.p.v. op de grond. Daarnaast zal een muur worden gemetseld, zodat er meer privacy ontstaat voor de meisjes. Deze afscheiding moet tevens voorkomen dat bezoekers van de kerk gebruik komen maken van de nieuwe toiletten. Het voorstel van Barbara voor de wasplaats wordt goedgekeurd en een prijsopgave zal worden gemaakt.

Later die middag bezoekt Marcel de smid om twee Inox kasten voor de natte ruimtes van VS2 te bestellen. Twee dagen later worden deze op maat gemaakte kasten keurig bezorgd en worden enkele details ter plekke afgewerkt. Het is iedere ochtend weer een bijzondere ervaring om het terrein van het weeshuis op te fietsen en te zien hoe het werk vordert. De muren van de slaapzalen van de oudste jongens en
meiden hebben wij met hulp van enkele jongens inmiddels schoongeboend zodat wij, zodra de verf er is, aan de slag kunnen.

Inmiddels, een paar dagen later, zijn de oude toiletten van de meiden in Vinh Son I afgebroken en worden de nieuwe muren opgetrokken. We zijn erg tevreden over de vorderingen hier. Dit in tegenstelling tot de werkzaamheden bij Vinh Son 2. Hoewel de Bahnarmensen graag de renovaties willen doen moeten we helaas vaststellen dat zij sommige werkzaamheden niet goed in de vingers hebben. Dit komt omdat het voor hen totaal onbekend is en ze er niet voor zijn opgeleid, zoals we zien bij het tegelzetten. Samen met Mr John probeert Marcel zuster Jeanne te overtuigen dat het belangrijk is dat hiervoor andere mensen worden aangetrokken. Besloten wordt de Bahnars wel te blijven betrekken bij het uitvoeren van ander werk, zoals het schilderen van de muren. Wij vinden dit belangrijk omdat de Montagnards waar zij onderdeel van uitmaken, de meest achteruitgestelde groep van de Vietnamese bevolking is. Onder begeleiding van Barbara en Jet zijn de drie slaapzalen van de grotere kinderen nu geschilderd. Door zelf mee te schilderen hebben zij de Bahnars laten zien hoe dit gedaan wordt en hebben ze een oogje in het zeil kunnen houden. Dit ook om te voorkomen dat de slaapzalen veranderen in een groot verfbad. Nu, met de nieuwe tegelzetters loopt het in Vinh Son 2 ook goed. Ze werken hard en zorgvuldig.

Tussen de middag slaapt iedereen in het weeshuis. Dit is een goed moment voor Barbara en Jet om de eerste muurschilderingen op te zetten. Ook in Vinh Son 1 is Barbara inmiddels begonnen met het maken van de zo gewenste decoraties op de muren. In Vinh Son 1 kregen wij spontaan hulp van Kathlyn, die de 2 oude wc-deuren voorzag van een nieuwe verflaag en Victoria, een meisje uit Canada, die hielp met de muurschilderingen.

De belangrijkste werkzaamheden staan nu na en week op de rit. We zullen alles op alles zetten om het werk af te krijgen voor Tet, het Vietnamees Nieuwjaar dat op 17 februari gevierd wordt. Tegen die tijd komt Dave Chaix uit de Verenigde Staten ook naar Kontum. Deze ontmoeting is erg belangrijk. Inmiddels hebben meerdere partijen zich namelijk het lot aangetrokken van de weeskinderen hier in Kontum. Naast Dave ook dhr Jean-Pierre de Rouck uit België en Dhr. Lodovico Reguitti uit Italië. Belangrijk is om een onderlinge samenwerking tot stand te brengen om zodoende continuïteit te kunnen bieden aan de weeshuizen. Ook is een van de directieleden van verzekeringsmaatschappij Donatus, onze grootste sponsor voor Vietnamese projecten, in Vietnam aangekomen om met eigen ogen ons werk te zien.

(wordt vervolgd ... zie nieuwsbrief 2)