Particulieren
Scholen
Bedrijven


realized by markinno.nl

Nieuws

Nieuwsbrief 1 Project Hoian - Vietnam 2002

Entree weeshuis Hoian
Entree weeshuis Hoian
Weeshuis Hoian
Weeshuis Hoian
Meer foto's
Verslag van het Colour4kidsteam dat in 2002 actief was in Hoian voor de renovatie van een tweetal weeshuizen.

Deze eerste nieuwsbrief start in Bangkok waar we inkopen gedaan hebben voor de weeshuizen. Handdoeken, tandenborsteltjes, vrolijke katoenen gordijnstoffen en leuke kleine kadootjes voor de wat oudere jongens en meisjes.
Van Thai Airways International mochten wij 15 kilo extra bagage meenemen en dat bleek ook wel nodig. 7 Grote tassen met kleding en speelgoed hadden wij al vanuit Nederland meegenomen en zonder problemen konden wij dus doorreizen met bijna 200 kilo bagage.

 
11 Januari
Onze aankomst in Saigon was prettig geregeld. Wij werden opgehaald door een busje om meteen door te gaan naar de fabriek van Vietnam Foremost Dairy Products, een Nederlands bedrijf van Friesland International. In Nederland was er al contact geweest en men was geinteresseerd in een samenwerking met Colour4kids. In een prettig gesprek met de commercieel direkteur is afgesproken dat Vietnam Foremost vanaf heden, maandelijks, de nodige melkpoeder verstrekt aan de twee weeshuizen die wij gaan bezoeken. Colour4kids zal tijdens dit project rapporteren aan Vietnam Foremost over de situatie van beide weeshuizen en zorgen dat daarna 3-maandelijks gerapporteerd wordt over de vooruitgang door een verantwoordelijke van de weeshuizen.
Het tekort aan melkpoeder zou hiermee in een keer opgelost zijn! Een mooiere start van ons verblijf in Vietnam konden wij ons niet wensen en tevreden vertrokken wij eind van de middag om naar ons "guest house" te gaan in de stad.
 
12 Januari en 13 januari
De volgende ochtend zijn wij een kijkje gaan nemen in het centrum van Christina Noble, waar wij vorig jaar voor een metamorfose hebben gezorgd. Het was een vrolijk weerzien en het was opvallend hoe goed men alles had bijgehouden. De vrijwilligsters gebruikten de geschilderde afbeeldingen van dieren op de wanden om liedjes met de kinderen te zingen. Later die dag hebben we wederom veel tandenborsteltjes gekocht en tevens een bespreking gehad met onze contactpersoon die veel voorbereidend werk voor ons gedaan heeft de afgelopen maanden. Hij was ook degene die ons, afgelopen najaar attendeerde op een ander weeshuis op het platteland, vlak bij de stad Hue waar ook goede voeding ontbrak. Verder hielp hij ons van de enorme stapel geld af die wij hadden moeten opnemen in Bangkok en vanuit de enige pinautomaat in Saigon. Een euro is ongever 13.220 dong en de stapel geld die je bij je draagt als je ettelijke duizenden euro's aan dong bij je moet dragen is niet uitnodigend maar we hadden geen keus dit keer. In Hoi An en het nabij gelegen Danang is geen pinautomaat en daar waren we op aangewezen omdat ten tijde van vertek uit Nederland nog niet alle geld binnen was op de Colour4kidsrekening. Het blijkt dat de zak met geld eenvoudig omgezet kon worden in een klein stapeltje waardebiljetten van 1 miljoen Dong, die weliswaar een beperkte geldigheidsduur hebben maar wel overal inwisselbaar zijn. Het ei van Columbus!!! Hiervoor moesten wij naar een "goldshop" en op een piepklein tafeltje achterin de winkel hebben we de plastic tassen omgekeerd.
 
14 Januari
Een stuk lichter zijn we de volgende dag doorgevlogen naar Danang om van daaruit met een taxi door te rijden naar Hoi An. Daar arriveerden we 's avonds en waren er al drie kamers voor ons gereserveerd om de hoek van het centrum. Snel gedouched en gegeten en vroeg naar bed omdat we om 9 uur een afspraak hadden met de directrice van het Hoi An weeshuis.
 
15 januari
Klokslag 9 uur liepen wij het terrein op van het weeshuis en werden wij meteen vrolijk begroet door Phuong (de sociaal werkster) en Mrs. Thu, de directrice.
Met Phuong had Marcel al enkele maanden overleg gevoerd via email en het was redelijk eenvoudig de conversatie voort te zetten. Na de gebruikelijke begroeting met groene thee en het overhandigen van kleine attenties zijn wij gaan kijken naar de te verbouwen ruimte waarvoor zij onze hulp gevraagd hadden. Het is een bijgebouw waar 2 zaaltjes zijn waar in totaal 24 meisjes slapen/wonen en waar geen enkele voorziening is. Geen toilet, geen badkamer, zelfs geen wastafel. Achter de 2 zaaltjes is een aanbouw van 2,5 m diep x 9 meter lang. Dat was ooit een keukentje geweest met een varkenskot ernaast. Hier wilden zij graag 2 toiletten en een badkamer van maken. Geen overbodige luxe.
Daarna kregen we de volledige rondleiding en ontdekten wij tot onze verbazing dat het weeshuis afgelopen jaar redelijk frequent bezocht was door buitenlanders die tevens donaties hadden gedaan. Er waren 3 bedden vervangen op de zaal van de gehandicapte kinderen en er waren 2 wasmachines geinstalleerd. Zelfs enkele toestellen voor physiotherapeutische doeleinden hadden een prima bestemming gekregen in een klein lokaaltje. Phuong vertelde dat met name het laatste jaar veel mensen waren geweest en iets gedaan hadden voor het weeshuis.
Nu herinneren onze donateurs van vorig jaar zich misschien nog wel dat wij in de 2 dagen dat wij hier waren, overal aanplakbiljettten in de restaurants hebben opgehangen. In Nederland hoorden wij afgelopen zomer zelfs dat mensen deze biljetten nog steeds hadden zien hangen en vanmiddag vonden wij zelf een van onze aanplakbiljetten die zelfs vertaald was in het Frans en ernaast was gehangen. Later vonden wij op verschillende andere plekken meerdere voortborduursels op ons aanplakbiljet. Nu hopen wij natuurlijk graag dat, mede door onze actie destijds, de verbetering van Hoi An's weeshuis voortgezet wordt. Deze eerste dagen hier in het weeshuis zien wij dat er nu dagelijks bezoekers komen; vorig jaar was dat een bijzonderheid.
Maar er is nog steeds een schrijnend gebrek aan goede sanitaire voorzieningen en de hygiene laat ook te wensen over. Samen met een metselaar, die overigens al klaar stond, het plan doorgesproken en kleine wijzigingen aangebracht. Geen idee wie het startsein heeft gegeven maar ineens waren er 5 mannen bezig het oude dak er af te slopen en was de bouw begonnen!  
 
Het feit dat wij er waren en de plannen goedkeurden bleek schijnbaar voldoende. In no-time waren de dakpannen er af en lagen ze keurig opgestapeld op het plein. Enkele uren later was het oude beton er uit en was de helft dan de sceptic tank al gegraven en dit alles zonder enig gereedschap van betekenis. De deuropening van het slaapzaaltje waar de kruiwagen met puin doorheen moest was te smal dus werd even een stuk van de muur eruit geslagen zodat er snel doorgewerkt kon worden. De Vietnamezen tonen weer eens hoe efficient ze zijn. Wij zijn later deze dag prijzen gaan vergelijken van toiletten, wastafels, baden en tegels om zicht te krijgen op de offerte die we deels hebben vertaald met behulp van Phuong Het blijkt dat we zo'n anderhelf miljoen dong kunnen besparen door andere, ook deugdelijke merken te kiezen. Toch gauw zo'n 100 dollar!
De komende weken zullen weer boeiend worden!!!