Na het warme welkom bij alle kindertehuizen tijdens de eerste dagen van ons verblijf in Vietnam kregen we een goed beeld waar onze hulp het hardst nodig was. Dit bleek voor ons – Marja en Negin – kindertehuis Vinh Son 4 te zijn. In dit kindertehuis zijn op kosten van Colour4kids inmiddels een nieuwe keuken en een jongensslaapzaal gebouwd en ligt de fundering er voor de bouw van een nieuw douche/toiletgebouw.

Donderdag zijn we hier dan ook begonnen met het opmeten van de ruimtes waar geschilderd moest worden om zo te bepalen hoeveel verf we nodig hadden. Vervolgens gingen we met ons contactpersoon mister Ho, een oudere meneer met een wat verlegen glimlach, op zoek naar een verfwinkel om zo’n 100 liter verf te kopen.

We starten met de meisjesslaapzaal want die was echt aan een opknapbeurt toe. De muren waren nog nooit geverfd en zagen er zwartgeblakerd uit. Dit kwam waarschijnlijk omdat de rook vanuit de keuken naar de meisjeszaal trok. Tot voor kort werd al het eten buiten op de grond, onder een rieten afdakje, op een houtvuur bereid. De nieuwe keuken is dan ook een hele vooruitgang. Er staat nu een soort fornuis waarop gekookt kan worden. Nog wel hout gestookt, maar dat is hier volkomen normaal. Probleem is nog wel de rookoverlast omdat men ‘vergeten’ heeft een schoorsteen te plaatsen boven het fornuis.  We besluiten om dit alsnog te laten regelen en maken afspraken met een aannemer die deze klus binnenkort zal oppakken.

Bij het schoonmaken en schilderen van de ruimtes hebben we ook hulp gekregen van een in België woonachtige Nederlander, André de Jong, die op reis is in Vietnam en graag de handen uit de mouwen wil steken bij kindertehuizen die hij onderweg tegenkomt. Zijn hulp is meer dan welkom!

Al snel bleek dat de verfkwaliteit niet te vergelijken is met onze verf. Om het dekkend te krijgen moeten we wel vijf lagen aanbrengen. Gelukkig schieten de oudere kinderen en de Sisters al snel te hulp. Terwijl we zo bezig zijn met rollers op stokken en een wiebelig trapje blijkt dat een aantal kinderen en een Sister ook in de keuken aan de gang zijn gegaan. En wordt ook deze ruimte prachtig roze. Je kunt je wel voorstellen hoe iedereen er na afloop uitziet. 

Over de verzorging hebben we niets te klagen. We worden tussen de middag  getrakteerd op een heerlijke lunch die verzorgd wordt door een lieve, oude zorgzame vrouw. Zij woont voor de gezelligheid bij VS 4 en spreekt een aardig woordje Frans omdat ze de Franse koloniale tijd nog heeft meegemaakt.

Vrijdag starten Negin en Marja met het decoreren en aanbrengen van de muurschilderingen. Terwijl door ons de eerste elfjes en roosjes op de muren van de meisjesslaapzaal worden getoverd, zijn de oudere meisjes bezig met het mintgroen schilderen van het  leslokaal. André is samen met de oudere jongens aan de slag gegaan in de jongensslaapzaal aanpakken om de kale betonnen muren ook te voorzien van een kleurtje. En al snel ziet het er hier ook een stuk frisser uit! De meisjes maken hun kamer nog mooier met een mintgroene bies langs de onderrand en poetsten de vloer net zo lang totdat alle verfvlekken verdwenen zijn. Glunderend bekijken ze hun nieuwe kamer. Wat een verschil met twee dagen geleden … Ook het klaslokaaltje wordt door Negin en Marja voorzien van twee inspirerende muurschilderingen en zo wordt deze klus met een voldaan gevoel afgerond.

Ellen en Marij vertrekken deze vrijdag al vroeg in de ochtend naar Vinh Son 1. Het is al bloedheet. Het materiaal waar de kinderen mee aan de slag gaan ligt al klaar. We hebben bakjes in alle kleuren van de regenboog gekocht en met daarin kralen, knopen, stukjes felgekleurd foam, gekleurde doppen, lapjes leer etc. etc. Ieder kind krijgt een sleutelhangerring met oogje en een ijzerdraadje om naar eigen inzicht een mooi ‘hinkelding’ te rijgen. Geïnspireerd door de voorbeelden van gisteren begint iedereen verlekkerd kleurtjes uit te zoeken. De één volgt een vooraf bedacht kleur- en vormenplan. De ander rijgt alleen op z’n gevoel. Regelmatig vragen de kinderen met gebarentaal of ze het hinkelding ook  echt voor henzelf is. Wanneer we ‘yes, yes’ zeggen, klinkt er een hoop gejuich. En als ze uiteindelijk allemaal op de foto mogen met hun zelf gefabriceerde creaties, straalt de trots van de snoetjes.

Voor de middag staat het schilderen van de naam ‘Vinh Son 1’op de muur van het kindertehuis op het programma. Gelukkig is er net een streepje schaduw waar we bezig zijn. Marij tekent de naam met sierlijke letters op de muur. Nu kan het schilderen beginnen. En in mooie blauwe tinten verschijnt letter voor letter ‘Vinh Son 1’. Morgen maken we deze klus af en komen de vogeltjes erbij.

In de namiddag zoeken we met z’n allen een beschaduwd plekje bij een kabbelend beekje. Effe uitrusten op de grote stenen en met de voeten in het water. De kleintjes  wassen zich hier en hebben de grootste lol. De sfeer is heerlijk relax en de kinderen zijn heerlijk tevreden. Geen ruzie en geschreeuw. Ze vermaken zich met elkaar, zingen veel en spelen met wat ze vinden. De oudere meisjes zijn in dezelfde beek ondertussen al zingend bezig met de was of helpen de Sisters met het bereiden van de avondmaaltijd. Tijdens het afscheid nemen we nog wat mooie foto’s van de kinderen en na duizend knuffels stappen we achterop de scooter bij mister Ho die ons weer terug naar Kontum brengt.

‘s Avonds eten we meestal bij een ‘stalletje’ aan de straat. Doorgaans bestaat het menu uit een noedelsoepje met wat vlees soms vergezeld van een beetje salade. Het smaakt allemaal prima. Het meubilair bestaat uit plastic (kinder)stoeltjes. André trekt nogal de aandacht met z’n ruime twee meter. Hij is werkelijk een reus naast de kleine Vietnamezen. Na het avondeten drinken we vaak thee bij de rivier waar in tussentijd gehurkte vrouwen de afwas doen. Alles is hier anders dan thuis, maar anderzijds volstrekt normaal!

De Sisters hadden ons al verteld dat vanaf zaterdag veel minder kinderen aanwezig zouden zijn vanwege het Vietnamese Nieuwjaar - ‘het TET feest’ - dat zondag gevierd wordt. Ieder kind dat familie heeft, wordt opgehaald om het in familiekring te vieren. Voor de achterblijvers maken Ellen en Marij het extra gezellig. De kinderen gaan met een leuke tekenopdracht aan de slag.  Op voorgeknipte onderdelen papier van een oude hinkelbaanvorm 'het slakkenhuis', gaan de kinderen met pastel een ontwerp maken. Daarna gaan ze met dunne kwasten de met water verdunde pastel schilderen en ontstaat een prachtige aquarel. Met de tong uit de mond zijn ze aan het ‘toververven' en als alle losse onderdelen van de hinkelbaan weer aan elkaar gelegd zijn, ontstaat een fantastisch kleurrijk eindresultaat dat als startpunt gaat dienen voor de muurschildering van komende week.

Tijdens oudejaarsavond deelt het team in de feestvreugde op straat. Er wordt met de jeugd van Kontum volop gedanst en rond 23.00 uur vertrekt de groep naar het centrale plein waar het grote vuurwerk ontstoken zal worden. Werkelijk de hele stad is uitgelopen. Eerst is er nog een zang en dansuitvoering en daarna volgt een schitterende professionele vuurwerkshow. Vele ‘ooohs en aaahs’ geven uiting aan de kwaliteit van het schouwspel. Wat een ervaring … en dat voor de tweede keer in één jaar. Handenschuddend en Happy New Year wensend, wurmen we ons door de menigte terug naar onze verblijfplaats. Onderweg worden we uitgenodigd om bij een familie een toast op het nieuwe jaar uit te brengen en wil de hele familie met ons op de foto. Het wordt zo toch nog een latertje, maar de zondag hebben we vrij gepland om de omgeving te verkennen en te gaan genieten van het natuurschoon. Maar eerst uitslapen!